• کل بازدیدها :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
تحلیل آمار سایت و وبلاگ
چهارشنبه 12 اسفند 1394 :: نگارنده : ع. ربیع زاده


به قلم سید طه از وبلاگ زلال:


1.

من

در اتاق نشسته بودم و کله‌ام را کرده‌بودم در مانیتور لپ‌تاپ و مشغول بودم به همین امورات کاری و درسی جاری. محسن رفته‌بود سمت خوابگاه‌های متأهلی تا یک امانتی را برساند به مهدی که ساکن آن‌جاست.

یک ساعتی از رفتن محسن گذشته بود و تقریباً دیرکرده‌بود، ولی چون این دیرکردها زیاد ازش سر می‌زد، ما معمولاً نگرانش نمی‌شدیم! خوابگاه‌های متأهلی چسبیده است به دانشگاه و خوابگاه ما هم که داخل دانشگاه است، با این حساب نباید رفت و آمدش زیاد طول می‌کشید، ولی ممکن بود که در این بین دنبال کار دیگری هم رفته باشد.

وقتی آمد، من همین‌طور سرم در لپ‌تاپ بود و طبق معمول خیلی نمی‌فهمیدم دور و برم چه می‌گذرد. محسن آرام وارد شد و به دیوار اتاق تکیه داد. با یک مقایسه‌ی ناخودآگاهِ داخل آمدنش با دفعات پیش، احساس کردم که رفتار و طرز ورودش طبیعی نیست. سرم را بالا آوردم و نگاهش کردم. غمگین بود. چیزی نپرسیدم. منتظر شدم تا خودش بگوید. آهی کشید. نگران شدم. با سکوت، به نشانه‌ی کنجکاوی و نگرانی، چشمم را تنگ کردم و سرم را تکان دادم که یعنی «چی شده؟» محسن هم سرش را پایین انداخت و به این طرف و آن طرف تکان داد. بیش‌تر نگران شدم. پرسیدم: «خب؟» محسن گفت: «علی...»....

 



2.

محسن

رفته‌بودم که یک امانتی را برسانم به خانه‌ی مهدی. خانه‌ی مهدی یکی از همین واحدهای خوابگاه متأهلی است. وارد محوطه‌ی مجتمع که شدم محمد را دیدم که تک و تنها در حیاط قدم می‌زد و به نظر پکر می‌آمد. نزدیک رفتم و گرم گرفتم و سلام و احوال‌پرسی. معلوم بود که خیلی حالش خوش نیست. خیلی بی‌حال جواب می‌داد. پرسیدم «چه شده؟»، جواب سربالا داد و چیزی نگفت. شک کردم، ولی دلم نمی‌خواست اصرار کنم. کار هم داشتم و باید زودتر برمی‌گشتم. ازش خداحافظی کردم و رفتم به سمت خانه‌ی مهدی و امانتی را تحویلش دادم. با خودم گفتم حالا که تا این‌جا آمدم، یک سری هم به خانه‌ی احسان بزنم و احوالش را بپرسم. واحد احسان در بلوک بغلی بود. زمانی را که در آسانسور سپری کردم تا به طبقه‌شان برسم، به پریشانی محمد فکر می‌کردم و گزینه‌های احتمالی که می‌توانست منشأ آن باشد، ولی هیچ جواب معقولی به ذهنم نمی‌رسید. رفتارش نگرانم کرده بود. محمد آدمی نبود که به این راحتی‌ها غمش را بتوانی در صورتش ببینی. شاید چیز مهمی بود که داشت از من پنهان می‌کرد. مثلاً‌ شاید...

آسانسور ایستاد و رشته‌ی فکرهایم پاره شد. وارد راهرو شدم و رفتم به سمت واحد احسان. جلوتر که رفتم، درب واحد روبه‌رویی خانه‌ی احسان توجهم را جلب کرد. روی در یک پارچه مشکی زده‌ بودند و یک کاغذ که روی آن نوشته بود «انا لله و انا الیه راجعون». جا خوردم. اشتباه نمی‌کردم، آن‌جا خانه‌ی علی بود. سریع چرخیدم و در خانه‌ی احسان را‌ کوبیدم تا زودتر بفهمم چه اتفاقی افتاده. احسان خیلی زود در را باز کرد و آمد بیرون. خانمش هم پشت سرش بیرون آمد و زود رفت داخل خانه‌ی علی. خانم‌های دیگر مجتمع هم داشتند یکی یکی می‌آمدند. با احسان یک سلام و احوال‌پرسی سریع کردم و ماجرا را پرسیدم. احسان هم دمغ بود و حال قصه گفتن نداشت. خیلی کوتاه تعریف کرد. خیلی کوتاه، و خیلی دردآور.

 

3.

علی

دوست داشتم روزهای اول زندگیِ پسرمان، با بهترین خاطره‌ها برای همسرم ماندنی شود. امروز صبح سر صبحانه، بهش گفته بودم که «تا وقتی مامان و بابا تهران هستند، حتماً‌ یک روز پنج نفری می‌رویم گردش. شاید هم شب جمعه‌ای برویم هیئت شهدای گمنام. هیئت میثاق هم که همین بیخ گوشمان است! اصلاً هیئت میثاق فردا شب مراسم دارد. کاش تو هم سر حال بودی و می‌توانستی برای خادمی بیایی! حتما مامان خیلی خوشحال می‌شدند که ببینند دختر ماهشان به مهمانان اباعبدالله خوش‌آمد می‌گوید و به آن‌ها خدمت می‌کند. حالا عیبی ندارد. خدا که هفته‌های بعد را ازمان نگرفته. ان‌شاءالله مامان و بابا را چند هفته نگه می‌داریم و هفته‌های بعد با هم می‌رویم.»

بابا گفت که باید برگردد مشهد و نمی‌توانند زیاد تهران بمانند. من هم گفتم: «باشد، اگر شما کار واجب دارید اصراری نیست، ولی مامان‌بزرگ که نمی‌تواند به این زودی‌ها دل از نوه‌ی بزرگش بکند! هرچه باشد اولین بار است مادربزرگ شده! حتماً تا مدرسه‌اش نفرستد از این‌جا نمی‌رود» و بعد همه خندیدیم.

به بابا گفتم: «ان‌شاءالله چند سال دیگر قرار است آقا پسر هم بشود خادم امام حسین، حالا ببینید!» بابا هم گفت: «بله حتماً ان‌شاءالله، با این بابا و مامانی که دارد، چیزی غیر از این هم توقع نیست. البته ما که معلوم نیست آن‌وقت باشیم یا نه، ولی عزادار اباعبدالله همیشه هست و هیئت هم همیشه خواهد بود که گل‌پسر خادمش باشد» من چهره در هم کشیدم و گفتم: «حتماً فکر کرده‌اید چهل‌سال طول می‌کشد تا بشود خادم! یعنی‌چی معلوم نیست آن‌وقت باشید یا نباشید؟!» بابا هم به طعنه گفت: «مثل این‌که شما با عزرائیل هم مراوده داری خبر نداشتیم! مرگ و زندگی که این حرف‌ها را ندارد» و مامان آن‌جا پرید وسط حرفمان که «آقا حرفتان درست، ولی حالا سر صبحانه بحث معرفتی را ول کنید. فعلاً گل نورسیده داریم. یک خرده به جای مرگ درباره تولد حرف بزنید!»

بعد از آن چند لحظه سکوت شد. خانمم به مادرش نگاهی کرد و لب‌خند ملیحی زد. من زیرچشمی نگاهش کردم. از همان لب‌خندهایی بود که دل مرا می‌برد. نتوانستم دل بکنم. همان‌طور داشتم نگاهش می‌کردم. سرش را نزدیک سر مادرش برد و یواشکی گفت: «آرزو دارم از این همایل‌ها بیندازد و بشود خادم، مثل علی‌آقا؛ یا اهل علم و تبلیغ بشود مثل بابا. فکرش را بکنید. پسرم می‌آید چادر مادربزرگ مهربانش را می‌گیرد و لباس عزایش را نشان می‌دهد که به خاطر امام حسین گل‌مالی‌اش کرده است، و شما قصه‌های کربلا را برایش می‌گویید. هیچ وقت یادم نمی‌رود آن زمانی که آن قصه‌ها را چه‌قدر قشنگ برای خودم تعریف می‌کردید مامان‌جان. تازه چندسال بعدش هم که آبجی بزرگ‌تر شده بود،‌ یک‌بار دیگر هم همه‌اش را از شما شنیدم... یادش به خیر. حالا ان‌شاءالله یک‌بار دیگر هم که برای آقا پسرمان تعریف می‌کنید، باز هم من می‌آیم و گوش می‌دهم.» مامان لب خند زد و جواب داد: «گل‌پسر که خادم آقا می‌شود و سرباز امامش هم می‌شود ان‌شاءالله، ولی وقتی مامان به این خوبی دارد، نیازی نیست مامان‌بزرگ قصه‌ها را برایش بگوید...»

 

4.

محسن

احسان هم دمغ بود و حال قصه گفتن نداشت. خیلی کوتاه تعریف کرد. شاید اگر این‌طور کوتاه و صریح نمی‌گفت، این‌قدر برایم دردناک نبود. احسان تعارف کرد و من هم رفتم داخل. خیلی حرفی نزدیم. می‌خواست چایی بریزد و پذیرایی کند که نگذاشتم. چند کلمه‌ای از جزئیات قضیه ازش پرسیدم و او آن‌ها را که می‌دانست جواب داد. غمی بر دلم نشسته بود و نمی‌دانستم چه کنم. بمانم یا بروم. از احسان پرسیدم: «حالا خود علی کجاست؟ خانه‌شان که پر از خانم‌ها شده» احسان سری تکان داد که یعنی «چه می‌دانم؟!» و گفت: لابد همین دور و بر است.

وقتی از احسان خداحافظی کردم و آمدم بیرون، خیلی گرفته بودم. به جای آسانسور رفتم سراغ راه پله. معطلیِ قدم زدن در پله‌ها برای کسی مثل من که می‌خواست کمی فکر کند، فرصت خوبی فراهم می‌کرد که در آسانسور این‌طور نبود. در راهروی یکی از طبقات علی را دیدم، از دور. قدم می‌زد و تنها بود. خواستم بروم جلو تسلیت بگویم. ولی انگار کلمه‌ها بر زبانم جاری نمی‌شدند. نمی‌دانستم چه باید بگویم. انگار کسی هم باید به من تسلیت می‌داد! بی‌خیال شدم و تسلیت را گذاشتم برای بعد. از همان دور علی را در ته راهرو پاییدم. سرش را انداخته بود پایین و فکر می‌کرد و راه می‌رفت. به نظر می‌رسید آرام است، آرام و در فکر. می‌توانستم حدس بزنم به چه فکر می‌کند...

 

5.

محمد

از این که محسن را در محوطه دیدم، تعجب کردم. نمی‌خواستم حال گرفته‌ام او را نگران کند، ولی دست خودم نبود. وقتی پرسید، خواستم یک جوری ماجرا را برایش تعریف کنم، ولی نتوانستم. طفره رفتم و ازش گذشتم. خوشبختانه او هم خیلی اصرار نکرد. خود من وقتی قضیه را مطلع شدم، مُخم سوت کشید. باورم نمی‌شد. اتفاقاً ظهر امروز که داشتم به دانشگاه می‌رفتم حاج‌آقای حسینی و خانمشان را سر کوچه‌ی مجتمع دیدم. آقای حسینی یک روحانی نسبتاً‌ جوان و با صفا بود. به دل آدم می‌نشست. در همین چند روز با ایشان آشنا شده بودم. مهمان علی شده بودند برای همان بارداری و زایمان خانمش. چند روز قبل از وضع حملش آمده بودند تهران. هر چند وقت یک‌بار که یکی از بچه‌ها نوبت پدر شدنش نزدیک می‌شود، ما هم توفیق پیدا می‌کنیم که با پدر و مادر خانمش بیش‌تر آشنا شویم! معمولاً پدر و مادرها، و خصوصاً‌ مادرها در این شرایط می‌آیند تا کنار دخترشان باشند و شرایط را برایش آسان‌تر کنند. سر تولد پسر خودم هم همین طور بود. ظهر از حاج‌آقا حسینی پرسیده بودم که سر ظهری کجا می‌روند؟ حاج‌آقا هم جواب داده بود که قصد زیارت کرده است و به اتفاق خانم می‌روند پابوسی حضرت عبدالعظیم. چند قدمی با هم همراه شدیم. آن‌ها می‌رفتند سر چهارراه دادمان تا تاکسی بگیرند و من هم تا در غربی دانشگاه همراهشان بودم. در این فاصله فرصتی شد که در مورد اهمیت زیارت صحبت کنیم و معنی زیارت، و این‌که مردم تهران وجود حضرت عبدالعظیم را قدر نمی‌دانند. دم در دانشگاه که رسیدیم، من عذرخواهی کردم و جدا شدم. آن‌ها هم رفتند. فاصله‌ی کوتاهی بود. هیچ وقت باورم نمی‌شد که قرار باشد تا چند دقیقه‌ی بعدش چنان اتفاقی بیفتد. شاید اگر می‌دانستم، چند لحظه‌ی دیگر به چهره‌ی دوست‌داشتنی حاج‌آقا نگاه می‌کردم. به قولی، حاج‌آقا از همان‌ مؤمن‌هایی بود که نگاه به چهره‌شان هم عبادت است!

 

6.

من

محسن سرش را پایین انداخت و به این طرف و آن طرف تکان داد. بیش‌تر نگران شدم. پرسیدم: خب؟ گفت: علی...

علی را با نام خانوادگی‌اش معرفی کرد. من علی را می‌شناختم. قلبم داشت می‌ایستاد. پرسیدم چه شده؟ گفت: یک هفته نمی‌شود که پسرش به دنیا آمده.

گفتم: خب؟ حالا پسرش طوری‌ش شده؟

گفت: نه، پدر و مادر خانمش آمده‌بودند که پیش خانم علی باشند. از چند روز قبل از زایمانش این‌جا بودند.

گفتم: حالا چه‌طور شده که این‌قدر ناراحتی؟

گفت: امروز ظهر داشتند می‌رفتند زیارت حضرت عبدالعظیم، که یک دختری سوار دویست و شش، با سرعت به سمتشان می‌آید و هر دو را...

 

محسن بقیه‌اش را نگفت. نتوانست بگوید. من هم هیچ نتوانستم بگویم، هیچ. فقط ساکت شدم و بهت‌زده نگاهش کردم. چشمانم درشت شده بود. نفسم هم گیر کرده بود. چند ثانیه طول کشید تا فقط، آهسته و طولانی گفتم: وااای!

 

7.

همسر علی

خانم‌ها خوش آمدید، قدم‌رنجه کردید، ولی خب، چرا دوباره زحمت کشیده‌اید؟ برای چه آمده‌اید دوباره؟ زحمت کشیده‌اید، خوش آمدید، ولی شما که یک‌بار آمده بودید و تبریک گفته بودید، بس بود دیگر. بروید، بچه‌ام می‌خواهد بخوابد. بگذارید بخوابد. امشب که دیگر مامانم نیست نصف شب بلند شود و آرامش کند. بروید بگذارید یک خاکی بر سرم بریزم. علی کجاست؟ حتماً رفته است با بابا خرید کند برای شام، مثل دیشب، درست است؟ بابا کجاست حالا؟ دلم تنگ شده برایش. چرا نمی‌آید؟ بیاید کنارم بنشیند و باز هم از خانمی‌های دخترش تعریف کند جلوی اهل خانه. بگویید بیاید دیگر. این همه خانم ریخته‌اید این‌جا، معلوم است نمی‌تواند بیاید تو. حتما دم در است. زهراجان، برو ببین اگر بابا دم در است بگو بیاید داخل. معصومه خانم، شما برو آشپزخانه به مامانم بگو این‌قدر زحمت نکشد. همه‌اش این چند روز بنده خدا دارد می‌جنبد. از پا افتاد قربانش بشوم. دیگر خیلی ازش خجالت می‌کشم. امروز گفتم که دیگر نمی‌گذارم در خانه کار کند. باید خودم دست به کار شوم. راستی این چه لباس‌هایی است؟ دل پسرم می‌گیرد که. این‌جا که مردی نیست، لا اقل لباس قشنگ می‌پوشیدید که پسرم نترسد. آهان فکر کنم بابا رسید. کی است دم در؟ زهرا، زهرا جان،‌ بابای من را ندیدی؟ نکند نمی‌شناسیش؟ بگذار بگویم،‌ بابام جوان است، روحانی است. ببینی خودت می‌فهمی. اگر خجالت می‌کشی به شوهرت بگو برود دنبالش. بابایم خوش‌مشرب است، حتماً‌ شوهرت را تحویل می‌گیرد، نگران نباش. معصومه چرا تو نشسته‌ای برّ و برّ من را نگاه می‌کنی، گفتم برو مامانم را بیاور. حتماً‌ دارد از خانم‌ها پذیرایی می‌کند. مامان! مامان! مامااااان...

ای وای پسرم بیدار شده. دارد گریه می‌کند. کجاست پسرم. بچه باید پیش مادرش باشد. چرا شماها این‌جوری می‌کنید؟ سر و صدا می‌کنید بچه بیدار می‌شود. برید بیرون. همه برید بیرون. بیرووووون. فقط مامانم بیاید این‌جا. فقط مامانم. سعیده ولم کن. ولم کن. چرا دستم را می‌گیری؟ من که کسی را نزدم. خودم را؟ خودم را نزدم که. خیالاتی شدی دختر. پسرم کو؟ کی پسر گلم را برده. سعیده چرا گریه می‌کنی؟ چرا این‌قدر شلوغ کرده‌اید؟ مریم خانوم، شما که بزرگ‌تری دستش را بگیر و ببرش بیرون. بیخود آمده گریه می‌کند دیوانه. یعنی چی؟ برای چی گریه می‌کنی؟

راستی این بادکنک‌ها کو؟ علی‌آقا این‌قدر زحمت کشیده بود اتاق را تزیین کرده بود. چرا هم‌چین کردید شماها؟ بادکنک‌ها کجاست؟ این فانوس رنگی‌ها را بیار بزن سرجاش. مامانم این‌قدر این‌ها را دوست داشت. الان می‌آید می‌بیند نیست، نمی‌گوید چی شده؟ زود باشید دیگه. معصومه کجا رفت؟ مامانم چی شد؟ کجا رفت؟ سرعت داشت ماشینه؟ یعنی چی سرعت داشت؟ یعنی چه‌قدر؟ یعنی چی شد؟ بابا هم بود؟ آره بوده حتماً. بابا همیشه کنار مامان بوده. حتماً‌ با هم بودند. آن‌ها همیشه باهم هستند...

 

8.

همسر محمد

صدای گریه‌ها و ضجه‌هایی که آنی بلند می‌شد و فرو می‌نشست، حال همه را به هم می‌ریخت. همسر علی نمی‌فهمید چه می‌گوید. نگرانش شده بودم که نکند دیوانه شده! طفلک حق هم داشت. بیچاره تنها خواهر کوچک‌ترش...

من دم در اتاق ایستاده بودم و نمی‌دانستم چه کنم. نمی‌دانم قضیه را باور کرده بود یا نکرده بود. می‌فهمید که چه می‌گوید یا نمی‌فهمید. به هرحال تنها یک راه چاره به ذهنم می‌رسید. باید آرامش می‌کردیم. باید کاری می‌کردیم که یک دل سیر گریه کند. شاید شوک عصبی یا چیز دیگری باعث می‌شد که نتواند راحت باشد. خودش هم نمی‌فهمید چه می‌کند. خانم‌های اطرافش هم که گریه می‌کردند اعتراض می‌کرد و سر و صدا می‌کرد که بروند بیرون. من می‌دانستم باید چه کنم، فقط دنبال یک فرصت مناسب می‌گشتم. کمی که گذشت، از بین خانم‌ها جلو رفتم و کنارش نشستم. دستش را گرفتم و سرش را روش شانه‌ام گذاشتم و بغضم را خوردم. کمی مکث کردم و شروع کردم در گوشش زمزمه کردن:

«خوب شد که نبودی و خودت ماجرا را با چشم خودت ندیدی. برای خانم‌ها سخت است که با چشم خودشان پرپر شدن عزیزانشان را ببینند، سخت است پیکر خونین عزیزانشان را ببینند، مخصوصاً اگر کاری هم نتوانند بکنند. مخصوصاً اگر وضع جان‌دادن عزیزانشان... می‌خواهم بگویم حالا خوب است که بابا و مامان تو زجری نکشیده‌اند. تو می‌دانی که بعضی‌ها وقت مرگشان، وقت پروازشان، تکه تکه شدند عزیزم، تو که می‌دانی ارباً ارباً یعنی چه»

 

آرام‌تر شده بود و گریه می‌کرد. خانم‌هایی هم که صدای مرا می‌شنیدند، اشک می‌ریختند. ته دلم خدا را شکر می‌کردم. عالیه که کنار دیوار بود، دستش را بالا آورد و یکی از چراغ‌های اتاق را خاموش کرد. من ادامه دادم:

«حالا همه‌ی ما کنارت هستیم. همه‌ی ما خاله‌های آقا پسرت هستیم. به اندازه‌ی هزارتا مادربزرگ برایش قصه می‌گوییم و قربان صدقه‌اش می‌رویم. گریه کن عزیزم. گریه کن تا آرام شوی. آدم در این شرایط باید گریه کند. حتی اگر با سر و صدا هم باشد هیچ اشکالی ندارد. ما همسایه‌ها هیچ‌وقت اعتراض نمی‌کنیم عزیز دلم. هیچ وقت نمی‌آییم به علی‌آقای تو بگوییم «به خانمت بگو که یا شب گریه کند یا روز»، کاری نمی‌کنیم که مجبور شود بیرون شهر برایت بیت الاحزان درست کند. بیت الاحزان تو قلب‌های همه‌ی ماست. ما کنارت هستیم. این‌جا خدا هست، اهل بیت هستند. پسرت را نذر امام حسین کردی، دیگر باید خیالت راحت باشد. آقا همه چیز را برایش درست می‌کنند. آقا که بهتر بلدند چه‌طور سربازشان را تربیت کنند. خیلی هم بهتر از بابای تو بلدند! آقا، بابایت را بردند پیش خودشان، که بگویند من خودم مستقیم باید این آقاپسر را تربیت کنم. ببین که چه‌قدر ارج داشته‌ای پیششان که این‌طوری امتحان شده‌ای. خانم‌جان، عزیز من، می‌دانم که تو از این امتحان سربلند بیرون می‌آیی. عمری برای زینب گریه کرده‌ای، خادمی کرده‌ای. شاگرد مکتبش شده‌ای و باید درس هم پس بدهی. این افتخار کمی نیست. می‌دانم که درس‌هایشان را خوب یادگرفته‌ای. صبر می‌کنی، و بر سخت‌تر از این‌هایش هم صبر می‌کنی. وضع تو که بدتر از زینب نیست که در خردسالی در آن تشییع غریبانه‌ مادرش را بدرقه کرد، و بعد غربت و مظلومیت پدرش را دید، و بعد داغ پدر بر دلش نشست، و بعد عزیزانش را، و عزیزتر از هم برادرش را، آقایش را، سرورش را، جلوی  چشم‌هایش...

گریه کن خانومم، گریه کن بر غریبی زینب، بر رنج‌های فاطمه‌، بر غصه‌های سکینه، بر بی‌تابی‌های رقیه در فراق بابا. تو که خیلی از رقیه بزرگ‌تری عزیز من. رقیه را تسلی بده. آرام باش. گریه کن تا آرام شوی.

خیالت راحت باشد که کنارت هستیم. هوایت را داریم. همیشه کمکت می‌کنیم. هیچ کم و کسری نخواهی داشت. کاری می‌کنیم که خیال مادرت هم -هرکجا که هست- از بابت تو راحت باشد. اگر خواسته باشی هم ولت نمی‌کنیم. پسرت جگرگوشه‌ی همه‌ی ماست.»

 

9.

احسان

وقتی محسن را دیدم، اولش فکر کردم برای همین قضیه آمده است این‌جا. ولی وقتی پرسید که چه خبر شده، تازه فهمیدم اصلاً در جریان نیست. خانمم آماده شده بود که برود خانه‌ی علی برای تسلیت و تسلی. من گیج بودم و حواسم نبود که محسن را تعارف کنم تا داخل بیاید. در جواب سؤالش هم اصلاً حوصله نداشتم که توضیح بدهم. خیلی خلاصه گفتم که «پدر و مادرِ خانمِ علی از مشهد آمده بودند که سر زایمان خانمش این‌جا باشند. دو روز است که بچه‌اش به دنیا آمده. آن‌ها امروز داشتند می‌رفتند شاه‌عبدالعظیم، که سر چهارراه، یک دختر قرطی جفتشان را زیر می‌گیرد. باباش در جا از دنیا می‌رود، و مادرش هم نیم ساعت بعد در همین بیمارستان بهمن.»

حرفم که تمام شد، احساس کردم محسن جا خورده. نباید این‌جوری می‌گفتم. من اصلاً‌ بلد نیستم اتفاق‌های بد را تعریف کنم، آن‌وقت که حال خودم هم خوب نبود. محسن خیلی دمغ شد. حق داشت. تعارفش کردم بیاید داخل. ساکت شده بود و در خودش فرو رفته بود. آوردمش داخل. حرفی نداشتیم که بزنیم. سر و صداهایی که از خانه‌ی علی می‌آمد حالمان را بدتر می‌کرد. خواستم چایی بریزم، ولی محسن نگذاشت. زانو بغل کرده بود به دیوار تکیه داده بود.

 

10.

شما

دعا کنید برای روزها و شب‌های سختی که این مادر جوان در پیش دارد. دعا کنید برای دل داغ‌دیده‌اش. سخت است. شیرینی روزهای اول مادرشدنش گویی به داغی بدل شد و از میانشان رفت. دعا کنید خدا صبرش بدهد، و خاطرش را آرام کند. ای بسا این روزها که تازه مادر شده، دلش می‌خواست به مادرش بگوید که حالا فهمیده راز محبت‌های مادری را، و حق مادر را. ای بسا تصمیم‌هایی که برای جبران زحمت‌های مادرش داشته و برایش نقشه می‌کشیده. دعا کنید برای دل‌تنگی‌هایش، بغض‌هایش، آه‌هایش، و گریه‌هایش که این روزها با گریه‌های پسرش در هم می‌پیچد و یکی می‌شود.

 


اگرچه اصل این ماجرا هم -با کمال تحسر و تأسف- واقعی است، ولی چون در پرداخت ماجرا، گمان‌‌ها و تعبیرهای خیالی من خیلی دخیل بوده، نام‌ها را در برخی موارد، و نام خانوادگی عزیز متوفی را تغییر دادم.





نظرات :
سربرگ : دست نوشته، تربیت و اخلاق، الگوهای زندگی، 
برچسب ها :
مطالب مرتبط :




جمعه 8 فروردین 1399 05:36 ب.ظ
levitra versus levitra [url=http://levitramdx.com/#]online levitra[/url] 3.99 levitra order levitra
dosage - levitra prostate levitra online sales find all
posts by
پنجشنبه 7 فروردین 1399 04:00 ب.ظ
canadian pharmacy viagra https://usaerectionrx.com/ - cost of viagra cialis vs viagra <a href="https://usaerectionrx.com/#">viagra for men</a> viagra connect
شنبه 24 اسفند 1398 06:41 ب.ظ
viagra generic cheapest [url=http://genviagrafx.com/#]cheap
viagra for sale in canada[/url] over the counter viagra viagra without prescription - viagra 20 mg cost you cannot post new topics in this forum viagra for women results previous next
جمعه 16 اسفند 1398 04:07 ق.ظ
viagra online without prescription https://miapharmer.com/ - female viagra pills viagra price <a href="https://miapharmer.com/#">viagra generic</a> viagra online
دوشنبه 28 بهمن 1398 05:15 ب.ظ
grandmother [url=http://cialisle.com/#]cialis 5mg price[/url]
concerned generic viagra cialis look
دوشنبه 28 بهمن 1398 03:08 ق.ظ
research papers writing help http://researchpapershrd.com/ - research paper writing help research papers help <a href="http://researchpapershrd.com/#">research paper writing services</a> custom written research paper
یکشنبه 27 بهمن 1398 06:31 ب.ظ
best term paper service http://termpapernfu.com/ - customized term papers help with term paper <a href="http://termpapernfu.com/#">buy term papers essays</a> п»їbuy term paper
یکشنبه 27 بهمن 1398 02:39 ق.ظ
college thesis http://thesissgj.com/ - writing a thesis paper master thesis writing service <a href="http://thesissgj.com/#">umi thesis</a> phd thesis database
سه شنبه 22 بهمن 1398 07:02 ب.ظ
Uroxatral http://meloxicammobicxn.com/ - Pirfenex Zyprexa <a href="http://meloxicammobicxn.com/#">Kamagra Oral Jelly</a> Cardura
دوشنبه 14 بهمن 1398 02:25 ق.ظ
hmfanp <a href="http://sildena2020usa.com/">purchase viagra online canada</a> what is cialis
<a href="UR"L>where can i get viagra without a prescription</a> canadian cialis sales
پنجشنبه 10 بهمن 1398 06:42 ق.ظ
<a href="http://canadianpharmaciesprofmeds.com/">prescriptions from canada without</a>
http://canadianpharmaciesprofmeds.com/
<a href=http://canadianpharmaciesprofmeds.com/>online pharmacies canada</a>
چهارشنبه 9 بهمن 1398 11:59 ب.ظ
<a href="http://canadianpharmaciesprofmeds.com/">canadian pharmacy online</a>
http://canadianpharmaciesprofmeds.com/
<a href=http://canadianpharmaciesprofmeds.com/>us pharmacy no prior prescription</a>
سه شنبه 8 بهمن 1398 02:53 ب.ظ
prescription meds without the prescription
http://canadianpharmaciesprofmeds.com/
[url=http://canadianpharmaciesprofmeds.com/]pharmacy without dr prescriptions[/url]
یکشنبه 29 دی 1398 06:58 ق.ظ
This design is spectacular! You most certainly know how to keep a reader entertained.
Between your wit and your videos, I was almost moved to
start my own blog (well, almost...HaHa!) Wonderful job.
I really enjoyed what you had to say, and more than that,
how you presented it. Too cool!
سه شنبه 17 دی 1398 05:32 ب.ظ
Hello just wanted to give you a brief heads up and let you know a few of the images aren't loading correctly.

I'm not sure why but I think its a linking issue. I've tried it in two different web browsers and both show
the same outcome.
یکشنبه 15 دی 1398 07:39 ب.ظ
eventually traffic full properly viagra online quick near
viagra for men online already fill where [url=http://www.viagrapid.com/#]likely cheap viagra usa
without prescription naturally[/url] however difference
یکشنبه 15 دی 1398 04:19 ق.ظ
together watch generic viagra sales lower style generic
viagra sales similarly anybody generic viagra sales literally table [url=http://viagenupi.com/#]generic viagra sales[/url] properly refrigerator viagra.com roughly ideal
شنبه 14 دی 1398 11:45 ب.ظ
I do not know whether it's just me or if everybody else experiencing problems
with your site. It appears like some of the text within your content are running off the screen. Can someone else
please provide feedback and let me know if this is happening to
them as well? This could be a issue with my
web browser because I've had this happen previously.

Kudos
چهارشنبه 11 دی 1398 08:38 ق.ظ
Very good article. I will be going through a few of these issues as well..
چهارشنبه 11 دی 1398 02:49 ق.ظ
I do consider all of the ideas you have introduced on your post.
They are really convincing and can certainly work.
Still, the posts are very short for beginners. May you
please prolong them a bit from next time? Thank you for the post.
سه شنبه 10 دی 1398 02:56 ق.ظ
No matter if some one searches for his necessary thing, thus he/she needs to be available that in detail, therefore that thing is
maintained over here.
دوشنبه 9 دی 1398 08:11 ب.ظ
down http://cialisles.com/# cialis 20mg best price.

how con cialis si dura di piu cialis.com or cialis usa
دوشنبه 9 دی 1398 01:34 ب.ظ
Hello everyone, it's my first pay a visit at this
web site, and post is genuinely fruitful in support of me, keep up posting these types of posts.
یکشنبه 8 دی 1398 07:06 ق.ظ
I do not even know how I ended up here, but I thought
this post was good. I do not know who you are
but certainly you're going to a famous blogger if you
aren't already ;) Cheers!
شنبه 7 دی 1398 07:19 ق.ظ
We're a group of volunteers and starting a new scheme in our community.
Your site provided us with valuable information to work
on. You have done an impressive job and our whole community will be thankful to you.
دوشنبه 2 دی 1398 12:04 ب.ظ
almost hang better sale generic viagra online pills else buy viagra uk readily phase such [url=http://viacheapusa.com/#]sale generic viagra online pills[/url] ahead
youth
شنبه 30 آذر 1398 01:21 ب.ظ
mainly sad cialis cheap online pharmacy roughly baseball
how much does cialis cost
tight extension cheap cialis from canada online deliberately independence
[url=http://www.cialisps.com/#can you buy generic cialis usa]buy
cialis in india[/url]
downtown song buying cheapest generic cialis soft tab automatically sand
پنجشنبه 28 آذر 1398 12:43 ق.ظ
cialis price walgreens
[url=https://getcialistabsfasty.com/#]cialis price walgreens[/url]
چهارشنبه 27 آذر 1398 08:35 ب.ظ
pray hate cialis therefore science
suddenly device [url=http://genericalis.com/]generic
cialis tadalafil[/url] essentially final
currently diet aside wake http://genericalis.com/# eventually fun
یکشنبه 24 آذر 1398 10:16 ق.ظ
شراب طهور http://newcastle-online.com
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


نمایش نظرات 1 تا 30
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic